Stiltecoupé
vrijdag 27 augustus 2010 door Antoinette van der Vorst / senior tekstschrijverGeheel toevallig kwam ik laatst met m’n kopje thee en een vers knisperende Metro terecht in de stiltecoupé van de trein Eindhoven – Maastricht. Het blijft lastig daar, zo blijkt. Wat ik denk? Ik denk dat wij Nederlanders niet gemaakt zijn voor zo’n uitvinding als de stiltecoupé… Wij moeten communiceren. (meer…)




Werken in de tuin, ik vind het heerlijk! Ik geniet van het moment, van de rust, lekker buiten, in de aarde wroeten en genieten van de geuren en kleuren om je heen. Voor mij werkt het ontspannend, het equivalent van een goed boek met als extra bonus de beweging!
Alle slimme trucs van de makers van tijdschriften zijn in de eenmalige politieke glossy Binnenhof toegepast. Vijf Bekende Nederlanders op de cover, met een nonchalant rokende Femke Halsema als aandachttrekker. We kunnen de huizen van lijsttrekkers bekijken en… hun hypotheken. Veel artikelen zijn gebaseerd op lijstjes: de 20 grootste feestbeesten, de 10 onbekendste kamerleden, de 10 grofste uitspraken, de 10 kortste carrières. Dé stunt om publiciteit mee te trekken zijn reportages over de inhoud van de vuilniszakken van Alexander Pechtold en André Rouvoet. Alexander Pechtold reageerde boos.
Het gaat niet om de bestemming, het gaat om de reis. Dat hoor ik Goudgoeroe Middelkoop zeggen in het tv-programma van Bridget Maasland, ‘Hoe word ik gelukkig?’. Die uitspraak blijft me bij. Ik ben de laatste tijd sowieso veel aan het nadenken over mijn reis. Over enkele maanden word ik dertig. Wat heb ik de afgelopen dertig jaar gedaan? En hoe kan het zijn dat ik ‘ineens’ dertig word. Zo snel. Je kent het gevoel. Je stapt in de auto en rijdt naar huis. Je komt aan en soms denk je dan ‘ik weet niet meer hoe, maar ik ben er”.
Het is vrijdagmiddag en de vriend van mijn collega komt haar ophalen. We hebben elkaar nooit eerder gezien, dus schudden we elkaar de hand en stellen onszelf aan elkaar voor. “Jij bent vast de vriend van mijn collega!” “Dat klopt, en jij moet Linsy zijn.“ Mijn collega en haar vriend gaan weer snel weg, want ze hebben een afspraak. “Fijn weekend! Tot maandag en euh… tot ziens!”
Zoals elk jaar heb ik rond deze tijd van het jaar al een goed voornemen. Dit jaar ga ik het echter ook doen. Mijn kerstinkopen zullen reeds vóór week 52 in huis zijn! Geen gezeul door de stad op het laatste moment. Geen paniekerig gevoel op 24 december omdat ik niets kan vinden maar heerlijk relaxed op mijn gemak alles in huis halen.