En dan lukt het toch maar weer! Ik heb de afgelopen twee dagen samen met mijn Amerikaanse collega Duane een tweedaagse workshop begeleid. En zoals dat gaat: er waren ups en downs, momenten dat we vastzaten of er doorheenzaten, maar zeker ook momenten van doorbraken, herwonnen energie en tegen het einde heerste er zelfs een uitgelaten sfeer. Het programma is een aantal keren omgegooid en ik heb me daar nog nooit zo goed bij gevoeld! Voor iemand die van structuur en grondige voorbereiding houdt een hele overwinning.. (meer…)

Wat zong cabaretier Joop Vos ook alweer tijdens onze inspiratiedag? Bex* is ambitieus en gaat zijn grenzen verleggen naar Duitsland en Frankrijk. Ik dacht bij mezelf: ‘Dat kan ‘grootser’. Ik steek meteen de plas over en ga Bex* in Amerika op de kaart zetten. (meer…)

Frans Peeters werkt al twintig jaar bij de gemeente Duindam en is in al die tijd opgeklommen tot wat hij nu is: senior beleidsmedewerker van de afdeling Vergunningen, Beheer en Uitvoering. Hij had een rustig bestaan. Maar ook een bestaan zonder veel inspiratie. Tot hij op een dag aangewezen wordt als projectleider van een groot en prestigieus project van de gemeente; de bouw van een parkeergarage en een appartementencomplex op de plaats van een historische kerk in het centrum. Het leven van Frans neemt een drastische wending. (meer…)

Sinds 2007 zet Bex*communicatie zich belangeloos in en ondersteunt Right To Play op strategisch niveau om de communicatiekracht te versterken. Op 22 maart gaven ik en onze senior online expert Ruud Kessels een inspiratiesessie ‘Social Media In Klare Taal’ voor het netwerk van Right To Play. (meer…)

Stichting Thomas More organiseerde zaterdag een symposium over leiderschap en vorming. Dat leek mij een interessant thema, iets waar ik mij graag door laat inspireren en aanzetten tot denken. Maar toen de openingspreker het woord nam werd mij de sterk katholieke invalshoek van de stichting duidelijk. Hmm… over oordeelsvorming en leiderschap vanuit katholiek perspectief… Wat moest dat worden? En was ik hier nu zo vroeg voor mijn bed uit gekomen op zaterdag? (meer…)

Afgelopen week was het het hoofdonderwerp van het tv-programma Keuringsdienst van Waarde: analoge kaas. Welke kaas? Analoge. Een goedje op basis van olie dat, zeker in gesmolten vorm, nauwelijks van echte kaas te onderscheiden is. Je vindt het op ovenpizza’s, opwarmlasagne, op de burgers van hamburgerketens en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Wist u het? Niet getreurd, vrijwel geen enkele consument weet het. Dat komt misschien wel omdat kaas prominent staat afgebeeld op de verpakking en kaas ook in de lijst met ingrediënten voorkomt. Ook melkeiwit en palmpitolie wordt, zij het apart, vermeld op de verpakking. Maar was het niet veel eerlijker geweest om ‘imitatiekaas’ op de verpakking te zetten? (meer…)

Het gaat niet om de bestemming, het gaat om de reis. Dat hoor ik Goudgoeroe Middelkoop zeggen in het tv-programma van Bridget Maasland, ‘Hoe word ik gelukkig?’. Die uitspraak blijft me bij. Ik ben de laatste tijd sowieso veel aan het nadenken over mijn reis. Over enkele maanden word ik dertig. Wat heb ik de afgelopen dertig jaar gedaan? En hoe kan het zijn dat ik ‘ineens’ dertig word. Zo snel. Je kent het gevoel. Je stapt in de auto en rijdt naar huis. Je komt aan en soms denk je dan ‘ik weet niet meer hoe, maar ik ben er”. (meer…)

‘Ken je communicatieadviesbureaus?’

‘Wat doet een communicatieadviesbureau?’

Het waren de eerste vragen aan een groep enthousiaste VU-studenten van de faculteit Sociale Wetenschappen. En ze hadden geen idee. ‘Bex* als communicatiebureau ken ik niet, wel Bex Reizen, zijn jullie dat ook?’ Ook hadden de meeste studenten geen idee wat een bureau doet. Of waarom een bureau wordt ingehuurd. En ik moet eerlijk bekennen, ik wist het ook niet toen ik nog studeerde. Laat staan wat een bureau allemaal kan betekenen. Tijd voor een spoedcursus ‘Werken bij een bureau’. (meer…)

Het is enorm druk in de stationshal van Utrecht, zoals altijd. Mensen kijken om. Ze roepen: ‘lachen’, maar vragen zich volgens mij vooral af wat onze relatie is. En wat de reden is van deze vreemde fotoshoot, midden tussen de mensen. (meer…)

Resultaatgericht en bescheiden. Het zijn karaktereigenschappen die mij sinds jaar en dag typeren. Prima eigenschappen zou je denken. Maar 2010 is het jaar van accountability. Goed werk afleveren en daarmee netjes de communicatiedoelstellingen behalen is niet voldoende. Zelfs als ik een duidelijke bijdrage lever aan de organisatiedoelstellingen schiet ik als communicatiedeskundige tegenwoordig tekort. Ik ga dan namelijk voorbij aan een essentieel onderdeel van het vak: aan het inzichtelijk maken van die bijdrage. (meer…)