Succes heeft vele vaders en mislukking is een wees. Wie goed om zich heen kijkt, ziet daar veel voorbeelden van. In organisaties, maar nog vaker als organisaties moeten samenwerken. Twee  voorbeelden. We vragen een burgemeester de leiding te nemen over gebiedscommunicatie. Die zegt klip en klaar: “Als aan deze en deze voorwaarde is voldaan, zal het  succesvol worden. Alleen dán ga ik aan die kar trekken.”  Ik vind dat in ieder geval duidelijk. Soms zijn allerlei partijen het eens over uitgangspunten en boodschappen, maar is onduidelijk wie regisseur wil zijn, wie het leiderschap naar zich toe wil trekken. Ik las deze week in een mail bij een concept-visie: “Het ministerie is niet ingegaan op onze argumenten om de coördinerende rol naar zich toe te trekken. Mogelijk heeft het ministerie andere actoren in gedachten, maar dat blijft onhelder.”Een treinreis op en neer naar Den Haag gaf net voldoende tijd om ‘Tribes, jij moet ons leiden” van Seth Godin te lezen (ISBN 978902299565 5, uitgeverij Bruna). Een prikkelend boekje over leiderschap. Een tribe is een groep mensen die verbonden is met elkaar, een leider en een idee. Leiders, zo stelt Godin, geven niets om officiële structuren. Ze gebruiken bevlogenheid en ideeën om mensen te leiden in plaats van dreigementen en bureaucratie om mensen te managen. Het boekje is één pleidooi voor leiderschap. Voor het eerst in de geschiedenis wordt van iedereen in de organisatie – niet alleen van de baas -  verwacht dat hij leiding geeft. Door internet en social media is het met de dag eenvoudiger om een sterke band op te bouwen met mensen die ervoor kiezen jou te volgen. 

“Hoe was jouw dag?’ is een vraag die betekenisvoller is dan het lijkt. Mensen die het meest van hun werk houden, hun passie kwijt kunnen in het werk, doen het werk het beste, hebben de grootste invloed en brengen de meeste veranderingen tot stand. Daarbij stelt Godin: saaie ideeën verspreiden zich niet, saaie organisaties groeien niet. Omvang staat in de huidige maatschappij niet meer gelijk aan macht; het kan zelfs averechts werken. Te allen tijde kan een individu of kleine groep mensen een bestaand systeem omver werpen, een sterk merk in de verdrukking brengen. Er staan talloze voorbeelden daarvan in dit met Amerikaanse toonzetting (Ik-ben-overtuigd-van-mijn-gelijk) geschreven boek. Wat mij het meest aanspreekt is zijn uitspraak: initiatief = geluk. Niets doen voelt veilig en kost weinig tot geen moeite. De enige weg die nooit succesvol is, is de meest bewandelde: niets doen. Wie effectief wil werken in 2010, geeft aandacht aan leiderschap. Want wat aandacht krijgt groeit!

Dit item is geplaatst op vrijdag 22 januari 2010 om 14:13 en is opgeslagen onder @Work, Management, Online, Training, Verandermanagement. U kunt de reacties op deze post volgen middels de RSS 2.0 feed. U kunt een reactie achterlaten, of 'trackbacken' vanuit uw eigen website.