Hoe krijg je mensen de trein in? Een aantal collega’s van me houdt zich op dit moment bezig met die vraag. Nou ik weet het antwoord… Ik was laatst namelijk in Amsterdam. Ik moest voor een klant in Den Helder en Nieuwe Niedorp een aantal interviews afnemen en als Venlose ben je dan ‘in de buurt van Amsterdam’. En als je er dan toch bent, en om de spits te vermijden ga je daar ‘s avonds eten bij je hoogzwangere vriendin. 

Om 5 voor 4, lekker op tijd, reed ik bij haar de straat in. Even betalen aan de parkeerzuil, met chipknip. Maar helaas, door de exorbitante bedragen die ze vragen (4 euro per uur) had ik helaas te weinig saldo. Gelukkig kende ik de buurt goed en wist ik zo een pinautomaat te vinden. Maar helaas zonder chipknipoplaadpunt. En bij de andere pinautomaten ook niet.

 Mmm, en toen, dacht ik … Ah, een sigarettenwinkeltje, daar verkopen ze vast parkeerkaarten. En zo niet, dan weet de verkoopster misschien een oplaadpunt in de buurt. Maar wederom helaas. “Nee mevrouw, die kunt u hier nergens vinden. Maar bij de parkeerzuil aan de andere kant van de straat kunt u ook contant betalen.” Okay, geen eenduidigheid dus… Maar vooruit, het was een oplossing. Maar ik had geen contant geld en geld wisselen, dààr deden ze niet aan in die winkel. Dus heb ik maar een tijdschrift gekocht, zodat ik wisselgeld terugkreeg en wél kon betalen.

 En dan kom je voor zo’n zuil te staan. Met alle respect, maar daar moet je dus hogere wiskunde voor gestudeerd hebben. En tegen de tijd dat ik er achter was hoe hij werkte, vroeg dat ding om mijn kenteken…..

 Mijn kenteken…. Ik ben een vrouw en mijn kenteken…. Juist, dat zit op mijn auto en die staat 100 meter verderop. Na een wandeling naar en van mijn auto te hebben afgelegd, ik met een onmogelijk ‘draai en kies systeem’ eindelijk kon betalen, spuugde het apparaat toen ik bij de 15 euro was (want zo veel moet erin) zowaar al mijn geld weer uit. Om vervolgens nog een poging te wagen.

 Al met al belde ik om 10 voor 5 (ja je leest het goed) met inmiddels blauwe vingers aan en kon ik me heerlijk warmen aan een kop thee.

 En zondag ga ik weer naar Amsterdam. Op kraamvisite, baby Sijmen is inmiddels geboren. Maar we gaan wel met de trein!

Dit item is geplaatst op vrijdag 29 januari 2010 om 13:21 en is opgeslagen onder @Work, Werk en Privé. U kunt de reacties op deze post volgen middels de RSS 2.0 feed. U kunt een reactie achterlaten, of 'trackbacken' vanuit uw eigen website.